Güneş patlaması nedir?
Güneş patlaması, Güneş atmosferinde olan patlamalara verilen ad olup 6 × 10 üzeri 25 joule’e kadar enerji açığa çıkarabilir. Bu terim, ayrıca başka yıldızdaki benzer fenomenler için de kullanılmaktadır. Bu durumlarda yıldız patlaması kavramı kullanılır. Güneş patlamaları, Güneş atmosferinin bütün tabakalarını (fotosfer, korona ve kromosfer) etkiler, plazmayı onlarca milyon kelvine çıkarıp elektronları, protonları ve daha ağır iyonları neredeyse ışık hızıyla uzaya fırlatır. Ayrıca bütün elektromanyetik tayfa yayılmış radyasyon üretirler. Çoğu Güneş patlamaları, şiddetli manyetik alanların fotosfere girdiği Güneş lekeleri gibi aktif bölgelerde oluşur.

İşte o güzel görüntü:

Kehanetler bir yana, Norveç dünyayı tehdit eden felaketlere karşı çok önemli bir hazırlık yaptı. Bu İskandinav ülkesi, küresel ısınmanın tehditi altında bulunan yüz binlerce bitki türü ve sebzenin tohumlarını saklayan dev bir “yeraltı kasasını” topraklarında inşa etti. Norveç, 2008’in Şubat ayında hizmete açılan Svalbard Küresel Tohum Kasası’yla, tarım ürünlerini doğal afetlere karşı koruma altına aldı. Bu da bir nevi Nuh’un gemisi olma özelliği taşıyor… Biliyorsunuz, Nuh’un gemisi, her canlı türünden bir çifti koruyarak, böylece tabiatın devamlılığını sağlayan bir koruyucu vazifesi görmüştü… İşte Norveç’deki Küresel Tohum Kasası da herhangi bir küresel felaketten sonra, insanlığın ihtiyaç duyacağı bütün bitkilerin ve sebze ve meyvelerin tohumlarının özel şartlarda çok korunaklı kasalarda muhafaza ediyor… Yüzlerce adacıktan oluşan Norveç’in Svalbard takımadalarında bulunan tohum kasasına, donmuş toprağın derinliklerine kazılan 125 metrelik bir tünelle ulaşılıyor. Açıldığı zaman, içinde 100 ülkeden getirilmiş 100 milyondan fazla tohum çeşidi bulundurması planlanan tohum kasasında, Mart 2010’a gelindiğinde o ana kadar 500 bin çeşit tohum saklanıyordu. Svalbard kasası, bulunduğu yer ve teknik özellikleri sayesinde, elektrikleri kesilse bile sakladığı tohumları en az bin 700 yıl boyunca bozulmadan saklayabiliyor.
Norveç’in “kıyamet kasası” olarak da bilinen Svalbard, patlıcan, marul, arpa, patates, mısır ve buğday gibi önemli gıdaların yanı sıra, ABD, Avrupa, Orta Asya ve Asya’dan getirilen her çeşit bitki tohumunu muhafaza ediyor… 2006 yılında inşa edilmeye başlanan ve Şubat 2008’de tam olarak çalışmaya başlayan Svalbard’ın bulunduğu bölgede tam yılın dört ayı tamamen karanlık geçiyor. Kasanın girişinde dört kalın çelik kapı bulunuyor… Kasa sabit olarak -18 derece sıcaklığa sahip. Uydulara bağlantılı olarak özel vericilerle kontrol altında tutulan kasa, afetlerden sonra en az 200 sene donmuş halde kalabiliyor.
Norveçliler kasayı inşa ederken, kötü niyetli insanların doğal afetlerden sonra yapacağı olası saldırıları da hesaba katmış. Bu yüzden kasa özellikle Norveç’in ana karasından yaklaşık 1000 kilometre kuzeydeki kutup bölgesine inşa edilmiş. Norveçli uzmanlar, olası bir felaketten sonra dünyada tarım faaliyetinin yeniden başlatılabilmesi için Norveç’teki “kıyamet kasasına” ihtiyaç kalınmayacağını umut etse de, böyle bir tedbir alınması gerektiğine karar vermişler. Yaklaşık 5 milyon dolarlık bir yatırımla şu ana kadar milyonlarca çeşitten milyarlarca tohum saklanabilecek bir kapasitede olan kıyamet kasası inşa edilmiş…

Hokadate Üniversitesi’nde yapılan deneyde, hayvan, bitki veya mantar olarak kategorize edilmeyen “ökaryot” bir canlı türü olan amipsi bir kökbacaklının davranışları gözlendi.
Bu canlının mantar olarak da anılan çok hücreli türünün, herhangi bir beyni yahut o işlevi görecek bir organı olmamasına rağmen kendi hücrelerini organize ederek bilgiyi kullanabildiği tespit edildi.

BİYO BİLGİSAYARLARA İLHAM OLABİLİR

Ancak mikroskop ile incelenebilen bu minik canlı, kendisine zararı dokunması muhtemel olan ışık ve nem gibi kaynaklardan uzak durabilmeyi ve en kestirme yolu bularak ihtiyacı olan besine ulaşabilmeyi başardı. Çürümekte olan yapraklarda üreyen ve buradaki bakterileri yiyerek beslenen bu canlı türü, cıvık bir jel görünümündeki bazı türleri mikroskop olmadan da gözlenebiliyor.
Bu canlının “biyo-bilgisayar” üretimine katkı yapması muhtemel olduğu için öneminin çok yüksek derecede olduğu belirtilirken, beyni olmayan bu türün bilgi-işlem yeteneklerinin, karmaşık soruları çözmeye yarayan biyo-bilgisayarlar tasarlanmasına ilham sağlayacağı ifade ediliyor.
Deneyi koordine eden Profesör Toşiyuki Nakagaki, “Bu canlı türü gibi basit yapıdaki canlılar bile belirli ölçüde zor bulmacaları çözebiliyor. Bilgisayarların hesap yükü nedeniyle yapmakta zorlandığı işlemleri bu canlılar doğaçlama bir yöntemle kolayca yapıyor. Hayatın ve zekânın kaynağını bu canlılarda görmek daha kolay” ifadeleriyle bu basit canlıların kompleks özelliklerini özetledi.
Bu canlı türünün keşfedilmesi ve bilgi-işlem işleme süreçlerinin incelenmesinin çok önemli olduğunu belirten Profesör, ilerleyen aşamalarda bu canlı ile ilgili daha çarpıcı verilere ulaşabileceklerini de sözlerine ekledi.

California Üniversitesi’nden Prof. Daniel Blumstein yönetimindeki araştırmacıların 102 film arasında yaptığı araştırmada müziğin yanı sıra efektler ve çığlıklar da incelenmiş .Sonuçlar, korku filmlerinde kadın çığlıklarının, macera filmlerinde ise erkek haykırışlarının ön planda olduğu görülmüş. Bunun da rastlantı sonunda ortaya cıkmadığını düşünen araştırmacılar görüntünün etkisini artırmak, duyguların ortaya çıkmasını sağlamak amaçlı yapıldığı açıklamasını yapıyorlar.

Diğer bir yandan da korkuyu verici sesler arasında olan hayvan sesleri içinde Kingston Üniversitesi’nden besteci Peter Kaye, hayvanların stres altındayken doğrusal olamayan sesler çıkardığını söylüyor ve Kaye “Film yapımcıları  da bu içgüdüsel korkularla oynamanın yararlarını içgüdüsel olarak fark etmiş olabilir” diyor.

Şeker hastalığının sebebi olan vücuttaki insülin eksikliği, bu hastaların sürekli olarak dışarıdan iğne yolu ile insülin takviyesi yapılarak yaşamlarını sürdürmelerini zorunlu kılıyordu. Kocaeli Üniversitesi Kök Hücre Anabilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Erdal Karaöz ve ekibi pankreastan elde ettikleri hücreleri farklılaştırarak insülin üretebilen hücrelere çevirmeyi başardılar.

Hayvanlar üzerinde yaptıkları deneylerle insanlara uygulanabilirliğini denetleyen ekip kısa bir zaman sonra insanlara da enjekte edecekleri kök hücrelerle yeniden insülin üretebilen hücrelerin pankreas tarafından üretilmesini de sağlayacak. TÜBİTAK destekli bu buluş, dünyanın saygın bilim dergilerinde de yayınlandı.

Prof. Karaöz pankreastan alınan kök hücrelerin yanı sıra kemik iliğinden alınan kök hücrelerin de dış ortamda farklılaştırılarak insülin üretebilen hücrelere dönüştürebildiklerini açıkladı. Ayrıca pankreas içinde şeker metabolizmasını düzenleyen ‘’yerleşik adacık’’ isimli yapıları da hayvanlardan elde ederek insanlara nakil edilebileceğini söyledi.

2 yıllık bir araştırmanın sonucu olan bu buluş 3 uluslar arası dergide yayınlandı ve ayrıca 5 ayrı makalenin de ilerleyen günlerde yayınlanacağı belirtildi. Bu araştırmanın yanında pankreasta insülin üreten hücreleri barındıran ‘’pankreatik adacıklarının’’  da uzun süre canlılığının korunabilmesi sağlandı. Tüm bu çalışmaların ilerleyen yıllarda insanlar üzerinde uygulanmasıyla zorunlu şeker hastalığının tedavisi konusunda kesin çözüm olacağı belirtiliyor.

Joint Nükleer Araştırma Enstitüsü’nde keşfedilen ve daha ismi verilmeyen 117. element periyodik cetvelin son satırına yerleştirildi. Varlığı kanıtlanan ve daha ismi verilmeyen 117. element için Joe Hamilton tarafından ” Bu elementler, evreni daha iyi anlamamızı ve birçok nükleer teoriyi test etmemizi sağlıyor. ” şeklinde bir açıklama geldi. Bu tarz elementler laboratuar ortamında oluşabilmekte ve doğada çok çok az bulunmaktadırlar.

Son on yıl içerisinde bulunan 50. element özelliğini taşıyan 117. elementten sonra bilim adamları, periyodik tabloda yerleri boş olan 112. , 116. ve 118. elementlerin kararları hallerini bulmak için çalışmalara hız verdiler.

Bilinen en büyük gök taşı demirdir ve 66 ton ağırlığındadır. Muhtemelen Dünya’ya ilkel zamanlarda düşerek Güney Afrika’daki Nambiya’yı meydana getirdi. Gök taşlarını bulmak kolay değildir. Son zamanlarda, bilim adamları Kutup Bölgeleri ve Antarktika’nın kar örtüsünün altında gök taşları bulmaya başladılar çünkü gök taşlarının tespit edilmesi orada daha kolaydır.

Atmosferi olmayan gezegen ve uydularda çok sayıda şiddetli gök taşı düşmeleri yaşanır. Ay’ın yüzeyinde her birinin çapı 1 m ya da daha fazla olan gök taşı kraterleri olduğu tahmin edilmektedir.Ancak gök taşı kraterleri Dünya yüzeyinde yaygın değildir çünkü atmosfer gök taşını yavaşlatır ve yakar.

Birçok tarihî gök taşı krateri binlerce yıl sonunda su ve hava koşulları sebebiyle aşınmıştır. Avustralya Wolf Creek’teki büyük krateri çok büyük bir gök taşı çarpması meydana getirmiştir. Çarpmanın açığa çıkardığı enerji miktarı yüzlerce nükleer silâhınkine eşittir.

Yıldızlara bakarak onlardan kare, harf ya da başka resimler yapmayı denediniz mi? Yıllar boyunca insanlar böyle şeyler yaptılar ve gördükleri yıldız kümelerine adlar verdiler. Bu kümeye “takımyıldız (constellation)” adı verilir; Latinceden gelen bu sözcük, yıldız (stella) ve birliktenin karışımıdır.

Bugün kullandığımız bu ad bize Romalılar ve Yunanlılardan kalmıştır. Yunanlıların yıldızlar hakkındaki bilgilerinin bir bölümü Babillilerden gelir. Babilliler bazı yıldız şekillerine, hayvan ya da kendi kral ve kraliçelerinin adlarını vermişlerdir. Daha sonra Yunanlılar bu adları değiştirerek yıldızlara Herkül, Orion, Perseus gibi kendi kahramanlarının adlarını verdiler. Romalılar adları biraz daha değiştirdiler ve günümüzde hâlâ bu adlar kullanılır. Mesela Aquila kartaldır; Büyük Ayı, Küçük Ayı ve Libra yani terazi. Daha sonra gök bilimciler buna birçok takım yıldız ekleyerek günümüzde bu sayıyı 88 takımyıldıza çıkarmışlardır.

Halley Kuyruklu yıldızı Plüton’un yörüngesine yakın yol aldıktan sonra her 76 yılda bir Dünya’ya döner. Dünyayı son ziyareti 1986 yılında olmuştur.

Depremler hareketin kanıtlarıdır. Depremlerin meydana getirdiği bölgelerin çoğu bu tabakaların kenarları boyunca uzanır. Sürtünme, tabaka kenarlarını bir süreliğine bir arada tutar ama devamlı hareket yüksek baskının oluştuğunun göstergesidir. Tabakalar sertçe birbirlerine vurduklarında bu gerginlik hafifler ve bu durum depreme sebep olur.

Depremlerin başka sebepleri de vardır. Ancak bir faydaki çatlak ya da anî hareketler sonucu ortaya çıkar. İlkel zamanlarda Dünya vahşî ve zehirli bir yerdi. Kaynaşan kimyasalların kütleleri ilkel canlılara hayat verdi. Günümüzde bildiğimiz Dünyayı yaratan, bu yaşam formlarının varlığıdır.

Yer kabuğu yaklaşık 30 büyük tabakadan oluşur. Dünyanın merkezini saran, yarı likit örtünün üzerinde yüzen bu tabakalara “tektonik tabakalar” adı verilir. Bu örtüde akıntılar ve hareketler meydana gelir. Böylece bu tabakalar çok yavaşça birbirleriyle ilişki içinde hareket ederler. Depremler hareketin kanıtlarıdır. Depremlerin meydana getirdiği bölgelerin çoğu bu tabakaların kenarları boyunca uzanır. Sürtünme, tabaka kenarlarını bir süreliğine bir arada tutar ama devamlı hareket yüksek baskının oluştuğunun göstergesidir. Tabakalar sertçe birbirlerine vurduklarında bu gerginlik hafifler ve bu durum depreme sebep olur. Depremlerin başka sebepleri de vardır. Ancak bir faydaki çatlak ya da anî hareketler sonucu ortaya çıkar. ilkel zamanlarda Dünya vahşî ve zehirli bir yerdi. Kaynaşan kimyasalların kütleleri ilkel canlılara hayat verdi. Günümüzde bildiğimiz Dünyayı yaratan, bu yaşam formlarının varlığıdır

.